Inteligencja - definicja i teorie klasyczne

Inteligencja - definicja

Wielu badaczy spiera się do dziś czym tak naprawdę jest inteligencja. Przez lata powstało wiele różnych badań i teorii inteligencji opisujących wiele różnych jej rodzajów. Wielu wybitnych badaczy zabierało też głos na ten temat.

Znamienity kanadyjski psycholog Donald Hebb (1949, za: Nęcka, 2003) wyszczególnił

• inteligencję A – wrodzone możliwości każdej jednostki
• inteligencję B – możliwości rzeczywiście zrealizowane
• inteligencję C – to, co się przejawia, gdy dana jednostka wykonuje dany test „na inteligencję".  

Hebb, jak zwykle, miał dużo racji.

Jedną z sensowniejszych definicji inteligencji stanowi obecnie propozycja socjolog Lindy Gottfredson, pod którą podpisało się niemało badaczy:
„Inteligencja to bardzo ogólna zdolność umysłowa, która obejmuje m.in. umiejętność rozumowania, planowania, rozwiązywania problemów, myślenia abstrakcyjnego rozumienia złożonych kwestii, szybkiego uczenia się oraz uczenia się na podstawie osobistego doświadczenia". (Gottfredson, 1997, za: Nęcka, 2003).

Inny znakomity psycholog, Hans Eysenck (1994, za: Nęcka, 2003) porównał inteligencję do siły grawitacji.  Inteligencja stanowi „grawitację intelektualną", ukrytą siłę determinującą wiele, jeśli nie wszystkie ludzkie zachowania.
Grawitacja może wytłumaczyć tak różne zjawiska jak spadanie kromki, tor lotu pocisku czy ruch planet i podobnie inteligencja tłumaczy zachowanie człowieka w różnych sytuacjach bez względu na to czy będzie nim rozwiązanie zagadki kryminalnej, równania kwadratowego, czy odpowiednie zachowanie się na balu w klubie seniora i bez względu na to, jakie inne czynniki mają na to zachowanie wpływ.

Z jakich zdolności składa się inteligencja?
Inteligencja rozbita na czynniki